همین حالا تماس بگیرید (مشاوره رایگان)
در صورت فوت یکی از ابوین، حضانت طفل با
آنکه زنده است، خواهد بود. به عنوان مثال، با فوت پدر، حضانت طفل
با مادر است؛ نه پدربزرگ طفل.
تاکید میشود که حضانت فرزندانی
که پدرشان فوت کرده، با مادر آنها است؛ مگر آن که دادگاه به تقاضای ولی قهری
(پدربزرگ پدری طفل) یا دادسـتان، اعطای حضـانت به مادر را خلاف مصلحت فرزند تشخیص دهد.
در صورتی که پدر و مادر، هر دو فوت کرده
باشند، حضانت با جد پدری و پس از آن با سایر خویشاوندان طفل بر مبنای ترتیبات ارث
است.
تعیین هزینه متعارف جهت حضانت، با دادگاه و پرداخت آن به عهده پدر یا جد پدری
است. در تعیین نفقه توسط
دادگاه، شرایطی از قبیل سن کودک، نیازهای روزمره، موقعیتهای اجتماعی و محل اقامت
مد نظر بوده و پس از تعیین هزینه متعارف توسط دادگاه، مادر یا نماینده قانونی او
مجاز به دریافت هزینه مزبور است که دادگاه در صورت درخواست زن یا سایر اشخاص واجبالنفقه،
میزان و ترتیب پرداخت نفقه آنان را تعیین میکند.
البته از آنجایی که حضانت حق و تکلیف
ابوین است، مادر نمیتواند بابت وظیفه حضانت و نگهداری طفل، اجرتی مطالبه کند.
اگر مادر تأمین هزینهها را قبول کرد، اما
پس از مدتی منصرف شد یا به هر دلیل دیگری توان پرداخت نداشت، میتواند دوباره از
پدر بخواهد که هزینههای فرزند یا فرزندان را تأمین کند.
در صورت مخالفت، مادر می تواند از طریق
دادگاه، پدر را مجبور به پرداخت نفقه کند؛ زیرا پرداخت نفقه از
نظر قانونی همچنان بر عهده پدر است
مشاوره تخصصی با وکیل طلاق و وکیل خانواده